Leniwie...

Dzień wolny: taras, robótka, zmrożona kawa - czegóż więcej do szczęścia trzeba? No, może dobrego towarzystwa i lodów 😁 Kto się wprasza? 

  

Owocowe szaleństwo

Owocki rządzą. Wczoraj ogarnęłam koszyk porzeczek, mrożą się popakowane w porcje akuratne na ciasto. Malinki prosto z pola w ramach śniadania. Na obiad więcej malin i borówki świeżo zerwane z krzaczków. 😍

Kulinarne pamiątki z podróży

Ze Szwajcarii tylko kawałek naszego ulubionego sera La Gruyere (był w stanie przetrwać podróż przez Chorwację, czekolada nie dałaby rady). Z Chorwacji oliwa wprost z najstarszego gaju oliwnego w Nin, dwie rakije (jedna miodowa z Nin, drugs to prezent od naszej gospodyni w Zatonie). 

Przyjechały z nami jeszcze, ale niestety nie przetrwały podróży, dojrzały w chorwackim słońcu melon i ⅓ arbuza. 

Łąka

Człowiek wyjedzie na dwa tygodnie, a w tym czasie mu na ogrodzie łąka wyrasta 😁

Robótka w podróży

Powrót z wakacji. Druga moja urlopowa robótka. Pierwsza została w Szwajcarii. W Chorwacji było za ciepło i lenistwo wzięło górę, ale droga do domu długa, mało pogodna, z powodu chmur i deszczu skąpa w widoczki, więc można czas wykorzystać bardziej efektywnie 🙂

Wakacje 2021. Powrót

Koniec wycieczki. Wracamy.

Choć hasłem przewodnim wyjazdu będzie moje radosne pokrzykiwanie "widoczki, widoczki" i zdjęcia robione przez przednią szybę, między plamami po owadach 😁 - tak to jest, jak się spędza czas głównie w aucie, jeżdżąc po drogach, na których nie bardzo można się zatrzymać, bo albo wąska i kręta, albo ekspresowa - to ja lubię też skupić się na detalu. Zachwycają mnie roślinki - zwłaszcza te, które mimo niesprzyjających mocno warunków rosną i kwitną: te wczepione w mury czy skały, czy rosnące na kamieniach. 

 

Wakacje 2021. Dzień trzynasty

Dzień trzynasty, wśród jezior. 

Jeziora Plitwickie. Miejsce niezwykłej urody. Kilkanaście jezior, które położone są na różnej wysokości, a między mini dziesiątkami wodospadów przelewa się woda. Woda o kryształowej przejrzystości i we wszystkich odcieniach turkusu i niebieskiego (za sprawą minerałów wypłukiwanych z okolicznych skał). 

Pojechaliśmy od samego rana, żeby wejść, zanim pojawi się więcej osób.  Przez co przez niemal 3 godziny udawało nam się unikać tłoku na ścieżkach. Co ważne, bo spora część tras to kładki nad wodą. Nie za szerokie. 

Skorzystaliśmy też z atrakcji w postaci rejsu stateczkiem po największym z jezior. 

Po 6 godzinach spacerowania byliśmy zmęczeni, ale zachwyceni widokami. Kiedyś wrócimy 🥰